Wspólnota świętego Ludwika powstała 21 sierpnia 2023 roku w Splicie. Zapoczątkowało ją kilka kobiet, które modliłyby się i pracowały w regionie Splitu. W kolejnych miesiącach powstały trzy kolejne oddziały: w Ogulinie, na wyspie Brač i w Zagrzebiu. Celem było zgromadzenie dusz wokół świętego Ludwika i nauczenie się, jak żyć i szerzyć poświęcenie się Jezusowi Chrystusowi przez ręce Maryi w swoich rodzinach i poza nimi. Nie ma kryteriów wiekowowych. Należeć może każdy. Święty Ludwik pisał, że najważniejszym powołaniem jest świętość, a ona jest możliwa tak samo w zakonie, jak i w świecie. Dlatego tak ważne jest uświadomienie świeckim jaka jest ich rola w świecie. Bycie żoną czy matką nie jest przeszkodą do życia „misyjnego”. Wręcz przeciwnie. Matka i żona czy babcia może dotrzeć tam, gdzie nie dotrze kapłan. I odwrotnie. Dlatego każdy jest niezastąpiony w oczach Boga.
Działania wspólnoty określa statut w którym są między innymi reguły życia. Pierwszym celem wspólnoty jest życie poświęcone Jezusowi Chrystusowi przez ręce Maryi, zgodnie z naukami świętego Ludwika życiu osobistym. Drugim celem jest szerzenie kultu postaci świętego oraz jego dzieł, zaś trzecim propagowanie nabożeństwa do Jezusa Chrystusa poprzez Maryję. W założeniach jest także: dążenie do zapoznania innych z dziełami świętego, zwłaszcza z „Traktatem o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. Kobiety zobowiązują się także modlić się w intencji Monfortian oraz nowych powołań do zgromadzenia. Każda z kobiet świadomie przyjmuje świętego Ludwika na swojego mistrza duchowego. Wspólnota modlitewna Tota Tua składa się z co najmniej dwóch sióstr. Gdy liczba sióstr przekroczy trzydzieści, zakładana jest nowa wspólnota modlitewna. Grupa ma własnego kierownika duchowego, kapłana monfortiańskiego. Jeśli wspólnota nie ma kierownika monfortanina, może mianować kierownika duchowego z innego zakonu lub kapłana diecezjalnego, za zgodą ordynariusza przełożonego danego kapłana. Wspólnota konsultuje się z kierownikem duchowym w każdej kwestii dotyczącej wspólnoty i podejmuje decyzje wspólnie z nim. Przynajmniej raz w roku odbywa się spotkanie odnowy duchowej z kierownikiem wspólnoty.
Warto też dodać, że w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca wspólnota modli się o powołania dla monfortanów, obecne i przyszłe, wedle ściśle określonej formuły. Obejmuje ona: modlitwę o jedność wspólnoty, pieśń „Witaj Gwiazdo Morza”, modlitwę do świętego Michała Archanioła, Mały różaniec Matki Bożej ku czci 12 cnót Najświętszej Maryi Panny, Modlitwę Płomienną, modlitwę osobistego poświęcenia się Jezusowi Chrystusowi przez ręce Maryi, Pod Twoją Obronę, Hymn Chwała i modlitwa jestem cały Twój. Pozostałe spotkania odbywają się z modlitwami wstępnymi i końcowymi, podobnie jak w pierwszy poniedziałek. Modlitwami tymi są: tajemnica różańca z medytacjami według świętego Ludwika, litania do świętego Ludwika oraz fragmenty jego dzieł.
Wspólnota zgodnie ze statutem, wspólnie z kierownikiem duchowym, wybiera lidera na trzyletnią kadencję. Po upływie trzech lat wybierany jest nowy lider. Poprzedni lider może zostać wybrany ponownie. Kapłan, lider i zastępca wybierają maksymalnie trzy osoby do wyboru, a następnie wszyscy członkowie głosują tajnie. W przypadku równej liczby głosów przeprowadza się drugą turę wyborów. Lider dokonuje wyboru zastępcy w porozumieniu z kierownikiem duchowym. Obowiązki we wspólnocie rozdzielane są według talentów poszczególnych sióstr. Kobiety zobowiązane są do uczestnictwa w spotkaniach modlitewnych zgodnie ze swoimi obowiązkami religijnymi i do uczestniczenia w życiu wspólnoty. Każda siostra we wspólnocie ma obowiązek przeczytać Traktat i przynajmniej raz w roku odbyć 33-dniowe przygotowanie do konsekracji oraz odnowienie zawierzenia.
Do wspólnoty może być przyjęty ten, kto wyrazi pragnienie poświęcenia się Jezusowi przez ręce Maryi i pragnie być we wspólnocie. Osoby, które nie są w stanie fizycznie uczestniczyć w spotkaniach modlitewnych, nazywane są członkami biernymi i modlą się w domu, najlepiej o tej samej porze.